حسابداری موجودی کالا

حسابداری موجودی کالا، در اکثر بنگاه های اقتصادی، موجودی کالا و مواد، بخش مهم دارایی ها را تشکیل می دهد.

کنترل موجودی کالا و مواد از نظر تعدادی و ریالی، بسیار مهم می باشد. در نتیجه علم حسابداری سعی کرده است به منظور نگهداری موجودی کالا دو روش را به موسسات و سازمان های تجاری معرفی نماید. این دو روش به نام ادواری و دائمی می باشند.

 

روش ثبت ادواری


از این روش در گذشته در بنگاههای تجاری که کالااهیی با قیمت کم اما گردش بالا داشتند استفاده می شد. در این روش از حساب موجودی کالا، در زمان خرید و فروش استفاده نمی شود، بلکه در هنگام خرید ، حساب خرید بدهکار و در زمان فروش، حساب فروش بستانکار می شود. در انتهای دوره مالی، حساب موجودی کالا با استفاده از حساب خرید و فروش و موجودی کالا در اول دوره محاسبه می شود. یکی از معایبی که به این شیوه وارد می شود، این است که در این روش، امکان گزارش لحظه ای موجودی کالا وجود ندارد.


روش ثبت دائمی


در این روش خرید و فروش کالا در حساب موجودی کالا ثبت می شود و دیگر نیازی به حساب خرید و فروش کالا نیست. در این هنگام، حساب موجودی کالا در زمان خرید، بدهکار شده و در زمان فروش، حساب موجودی کالا به میزان بهای تمام شده کالای فروش رفته، بستانکار می شود. روش های ثبت دائمی و ادواری در سر فصل های مالی و ثبت های مالی و همچنین اختلاف در سندهای مربوط به خرید و فروش می باشد.


نتیجه پایانی


هر کدام از روش های دائمی و ادواری دارای معایب و مزایایی می باشند، اما در سیستم دائمی با توجه به اینکه در هر زمان امکان تهیه گزارشات مالی وجود دارد مبنای بهتری جهت کنترل موجودی ها قلمداد می شود. چرا که مدیران ممکن است در هر زمان نیاز به گزارشات موجودی انبار داشته باشند.