تعریف و دلایل ترکیب های تجاری

تعریف و دلایل ترکیب های تجاری ، در استاندارد حسابداری شماره 19 ایران، با عنوان " ترتکیب های تجاری " چنین تعریف شده است : " تجمیع واحد ها یا فعالیت های تجاری جداگانه در قالب یک شخصیت اقتصادی است که بر اثر کسب کنترل خالص دارایی ها و عملیات واحد دیگر پدید می آید.

در واقع، ترکیب تجاری واقعه ای است که طی آن کنترل چند واحد تجاری قبلا مستقل، و یا کنترل خالص دارایی های آن ها، در اختیار یک شخصیت واحد می گیرد. واژه کنترل در ترکیب های تجاری، عبارت است از : " توانایی راهبری سیاست های مالی وعملیاتی یک واحد یا فعالیت تجاری به منظور کسب منافع اقتصادی از آن "

روش های حسابداری ترکیب های تجاری


حسابداری ترکیب های تجاری از اواسط قرن بیستم، و با قبول دو روش " خرید " و " اتحاد منافع " در مجموعه روش های مورد قبول حسابداری مطرح شد. استانداردهای حسابداری ایران نیز، در بدو شروع هر دوی این روش ها را مجاز اعلام نمودند . هرچند شرایطی که برای به کار گیری روش " اتحاد منافع " بیان شده بود، تنها در موارد بسیار استثنایی قابل مشاهده بود. در بازنگری استاندارد شماره 19 در سال 1384 روش " اتحاد منافع " از جمله روش های مورد قبول حسابداری ( به تبع حرکت جهانی آن ) حذف گردید.

صرفه جویی در هزینه های عملیاتی


اقتصاد مقیاس، مرتبط با صرفه جویی ناشی از افزایش مقیاس ( سایز ) فعالیت می باشد. بخشی از هزینه های هر واحد تجاری، متشکل از هزینه های ثابت یا نیمه ثابت است که به تناسب افزایش اندازه واحدهای تجاری افزایش نمی یابند.در نتیجه هرچه مقیاس عملکرد افزایش یابد، صرفه جویی های عملیاتی بیشتری حاصل خواهد شد.

نتیجه گیری:


حسابداری ترکیب های تجاری از اواسط قرن بیستم، و با قبول دو روش " خرید " و " اتحاد منافع " در مجموعه روش های مورد قبول حسابداری مطرح شد. استانداردهای حسابداری ایران نیز، در بدو شروع هر دوی این روش ها را مجاز اعلام نمودند. ترتکیب های تجاری " چنین تعریف شده است : " تجمیع واحد ها یا فعالیت های تجاری جداگانه در قالب یک شخصیت اقتصادی است که بر اثر کسب کنترل خالص دارایی ها و عملیات واحد دیگر پدید می آید.